نشاسته

نشاسته پلیمری از ملکولهای گلوکز است -یا میتوان گفت نشاسته از واحدهای امیلوز و امیلوپکتین که پلیمرهایی با شاخه های بسیار گلوکز هستند تشکیل شده است . این ماده در بافتهای گیاهی بصورت دانه هایی جدا از هم یا گرانول وجود دارد که قطر انها 2 تا 100 میکرون متغیر می باشد . خصوصیت این گرانولها در گیاهان مختلف بسیار متفاوت است . از این نظر میتوانند به منزله مبنایی (از نقطه نظر مبدا) برای تقسیم بندی نشاسته های مختلف مورد استفاده قرار گیرد . گرانولها از لحاظ شکل ممکن است به صورتهای کروی – بیضی و یا چند وجهی باشند که با میکروسکوپ قابل بررسی هستند . این گرانولها دارای یک مبدا بزرگ به نام هیلام (Hilum) می باشند . که اغلب توسط حلقه های متحدالمرکزی احاطه شده اند . مهمترین منابع تهیه نشاسته ذرت ، گندم ، سیب زمینی ، برنج ، کاساوا (به نام تاپیوکا ) و ساگو می باشند . در این میان بزرگترین گرانولها (با قطر متوسط 33 میکرون ) مربوط به سیب زمینی و کوچکترین آ نها (با قطر متوسط 5 میکرون ) متعلق به برنج میباشد . فرمول کلی نشاسته n ( C6H10O5) می باشد ولی ساختار ملکولی در انها اندکی متفاوت میباشد.
موارد مصرف : در کاغذ به صورت خام یا تبدیل شده به صورت اکسید یا کاتیونیک جهت افزایش قدرت و کیفیت کاغذ
در صنعت چسب بعنوان ماده اولیه
در صنایع نخ و پارچه بافی و اهار فرش
صنایع بیسکوییت و کیک و کلوچه
صنایع گلوکز سازی
کشک و لبنیات
مواد حجیم کننده سوسیس و کالباس و همبرگر
مواد تقویت کننده ماکارونی
مواد افزودنی در خوراک دام و طیور و بسیاری صنایع
روش های تولید : نشاسته ارد گندم با دیگرروشهای : مارتین – تری فیز – هیدروسیکلون قابل تولید است .